مجتبی گهستونی، روزنامهنگار و فعال میراثفرهنگی در یادداشتی نوشت: نفت نماد تمدن و توسعه ایران است و آشنایی انسان بهویژه مردم مشرق زمین و ایرانیان با نفت بر اساس اسناد و اشیای تاریخی به هزاران سال پیش باز میگرد.
تغییربافت اجتماعی و پدید آمدن طبقهای تحت عنوان «کارگر صنعتی»، پدیدآمدن شهرهای نفتی جدید، مدرنیزاسیون شهرها و مناطق نفتخیز، کوچ بسیاری از مردم شهرها و روستاهای ایران به مناطق نفتخیز برای داشتن شغل و کسب درآمد، تحولات حوزه هنر و ادبیات اعم از سینمای مستند، نقاشی، ادبیات داستانی و ترجمه، سینما و تئاتر، تغییر ساختار و تشکیلات توسعه صنعتی کشور و نقش آن در روابط بینالملل و اقتصادی که تا امروز هم قابل چشمپوشی نیست.
میراث صنعت نفت ایران در مقایسه با همه دنیا به لحاظ اسناد، میراث دیداری و شنیداری، آثار تاریخی، بنگلهها و خانههای سازمانی، شهرکها، چاهها و پالایشگاهها و میراث طبیعی منحصر به فرد است .به همین دلیل بار دیگر نمایشگاه موزهها، اشیا و اسناد تاریخی صنعت نفت جنوب در حاشیه شانزدهمین نمایشگاه تجهیزات تخصصی صنعت نفت در خوزستان با تاکید بر توجه به میراثفرهنگی در صنعت نفت گشایش یافت.
مناطق نفتخیز جنوب همواره جزء پیشتازان حوزه نفت بوده است و پس از برگزاری نمایشگاههایی از این دست به جایگاه و شأن اصلی خود بازگشت. لازمه اجرای کار فرهنگی دغدغهمندی است، زیرا ماهیت آن با کارهای سازمانی تفاوت دارد و جای خرسندی است که مناطق نفتخیز جنوب در این مسیر نیز گام بلندی برداشت.
همچنین مرکز موزهها و اسناد صنعت نفت برای ثبت، حفاظت، مستندنگاری، موزهداری، در کنار وزارت میراثفرهنگی، از تمامی دستگاهها پیشی گرفته است به طوری که تا این لحظه دارای بیش از ۱۱۴ اثر ثبت ملی در صنعت نفت است، همچنین مرکز اسناد صنعت نفت بالغ بر ۱۱ میلیون برگ اوراق تاریخی را جمع آوری کرده است و پیشبینی میشود که این آمار به ۲۵ میلیون برگ سند تاریخی در صنعت نفت برسد. همچنین حدود دو الی سه برابر اسنادی که در مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی نگهداری میشود در مرکز اسناد صنعت نفت وجود دارد.
البته متولیان میراث صنعت نفت تاکید دارند، اماکنی که میخواهند هویت بخشی آن را حفظ کنند نباید کارهای عملیاتی نفت را دچار اختلال کند، به همین دلیل متولیان امر هرگز به دنبال دخالت در مجموعههای عملیاتی نبودهاند.
نفت قدمت بسیار زیادی در خوزستان دارد اما به دلیل اینکه پشت دیوارهای بسته قرار داشته است، مردم عادی در سطوح کارشناسی و جامعه محلی پیرامون نفت با مخاطرات و تخصصهای آن آشنایی چندانی ندارند.
برگزاری نمایشگاههای معرفی دستاوردها با بهرهگیری از عنصر روایتگری گامی اساسی در راستای نمایش تلاشهای صورت گرفته در حوزه صنعت نفت خواهد بود. استفاده از نظر متخصصان در نمایشگاه به دوستی صنعت نفت و با جامعه محلی پیرامونی آن کمک میکند و مسیر پیش روی این صنعت را در رسیدن به اهداف کوتاه مدت و بلندمدت آینده هموارتر خواهد کرد.
امیدواریم با درایتی که مدیران دستاندرکار در این نمایشگاه به ویژه مجموعه روابط عمومی شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب در ارتباط گیری با جامعه پیرامونی داشتهاند با روایتگری صحیح تاریخ نفت را به سمع و نظر نسلهای جدید برسانند زیرا این نگاه آموزشی برای همبستگی ملی اهمیت والایی دارد.
زمانی که توجه مدیران مناطق نفتی را به مسئله فرهنگ مشاهده میکنم به عنوان فردی علاقهمند به این حوزه احساس غرور میکنم که در این دوران جدید توجه به گذشته وجود دارد. گذشته چراغ راه آینده است و مسیر را برای آیندگان روشن میکند بنابراین توجه به میراث تاریخی برای ما ارزشمند است.
نوگرایی در ایران به گونه دیگری اتفاق افتاده است به طوری که آثار ایرانی و اسلامی در آن به وضوع مشخص میشود. صنعت نفت از سوی کشورهای خارجی پایهگذاری شد اما سرمایه انسانی، اراده و قدرتی که در این تمدن وجود داشت، سبب شد که اکنون به الگویی برای سایر کشورها تبدیل شویم.
حدود نیم قرن بدون حضور پایهگذاران صنعت نفت و دستهای خارجی به پیشرفتهای شگرفی دست یافتیم و اکنون این صنعت به اوج رسیده است. لذا توجه به میراثفرهنگی در صنعت را ستایش میکنم زیرا بخش عظیمی از تاریخ کشور به نفت ختم میشود.
وقتی تاریخچه نفت را مطالعه میکنید صرفا یک کار تاریخی انجام نمیدهید بلکه بر روی تجاربی که باز هم قابلیت استفاده شدن دارد دست پیدا میکنید. نمایشگاهی از این دست که اشیا سخن میگویند و هر کدام از این اشیا یک تاریخچه، پروسه و فرآیندی را پشت سر خود دارند که ما را به سمت سیر تحول صنعت نفت هدایت میکند.
برگزاری نمایشگاههای تخصصی نفت، علاوه بر جاذبههای بصری خود و حس خاطره انگیری که در بازدید کننده به وجود میآورد یک تجربه شگرف و بزرگ از ۵ نسل افراد شاغل در صنعت نفت به ما منتقل میکند، به همین خاطر این نمایشگاه فیک نیست و در جایگاه اصلی خود برگزار میشود.
انتهای پیام/
نظر شما